Zure ustez, une egokia da Zuzenbidean graduatzen direnentzat enplegu publikoko plazen oposizioa egiteko?
Erantzuna, labur-labur esateko, baiezko biribila da (…) Arrazoi nagusia hau da: langile publiko askok erretiroa hartuko dute datozen urteetan (…); erregistroen oposizioan, hurrengo deialdietan plaza kopurua handitzeko aukera ere planteatu da, eta hori gertatu da notariotzen kasuan ere. Gainera, oposiziogileen kopurua jaisten ari da; gaur egun, lanpostu batean berehala lanean hastea da garrantzizkoa.
2020tik 2023ra Jabetza, Merkataritza eta Ondasun Higigarrien Erregistratzaile izateko oposizioko probak prestatu eta gainditu zenituen. Noiz erabaki zenuen bide hori hartzea?
Unibertsitateko garaian hartu nuen erabakia. Txikitan medikua izatea nuen amets, batxilergoan alde batera utzi nuen bokazioa. Azkenean, Zuzenbidea ikastea erabaki nuen, beti buruan izan nuen bigarren aukera, eta hori nire familian legelaririk ez zegoela, nire anaia izan ezik.
Karreran zehar, argi nuen, halaber, ez nuela abokatu gisa jardun nahi: nire anaiaren kasuan ikusten nuen; nirean ez, ordea. Horregatik, oposizioen ideia hor egon zen hasieratik.
Esango nuke zuzenbide pribatuko irakasgaiak (zibila eta merkataritzakoa) izan zirela notariotzak edo erregistroak aukeratzearen errudunak. Zehatzago, bigarren edo hirugarren mailan, betebeharrak eta kontratuak, eskubide errealak, familia eta oinordetzak bezalako gaiak ikasita, baita merkataritzako lehenengo bi zatiak ere, argi izan nuen: horiek ziren nire gustuko irakasgaiak.
Ez nituen ezagutzen notariotza edo erregistroetako oposizioak, haien eskakizuna baino ez. Lanbide horien hurbiltasuna eta Zuzenbidearen adar horrekin duten eguneroko harremana izan zen mundu horrekiko erakarpen nagusia. Ikasten gozatu egiten nuen eta hori erabakigarria izan zen nire bidean.
Adituen arabera, oposizio horiek gainditu nahi dituztenek bost eta hamar urte bitartean eman ohi dituzte. Zure kasuan, bi urte eta erdi izan ziren. Nola bizi izan zenuen aldi hori?
Exijentzia handiko aldia izan zen. Hasieran, nire prestatzaileak oso erritmo gogorra ezarri zuen, asmoa zen gai-zerrenda ahalik eta denbora laburrenean ikustea, aurreko ikasleekin funtzionatu egin baitzion estrategiak. Tarte txiki hau aprobetxatu nahi dut nire prestatzailearen eta prestatzaile guztien lana goraipatzeko eta eskertzeko. Oso zati garrantzitsua dira bide luze honetan.
Oposizioan, logikoa den bezala, gorabeherak egon ziren. Egun guztiak ez dira berdinak eta egun txarrak edo ez oso emankorrak daudela onartzen saiatu behar dugu. Hasieran zapuztu egiten ninduen; denborarekin, ordea, etekina ateratzea lortu nuen, inflexio puntu bat izan zen.
Nire kasuan, deialdira iristeko presioa, notariotza edo erregistroa izan, oso garrantzitsua izan zen, ikasteko aukera ematen zidan pizgarria zen, eta nire egunak eta asteak girotzen zituen, tunelaren amaieran argi bat ikusiko banu bezala, jakin gabe, noski, plaza lortuko nuen ala ez.
Azken batean, oposizioak maratoi baten modukoak direla esaten den arren, nire kasuan hamar milaren antz handiagoa izan zuen intentsitate eta exijentziagatik.
Zure ustez, zein izan da unerik zailena prozesuan zehar?
Oro har, oposizioan zehar hainbat une zail bereiztu ahal izango nituzke.
Lehenik eta behin, nire ingurune hurbilekoenak nola hasi ziren lanean, bidaiatzen edo denbora libreaz gozatzen, ni nire logelan itxita nengoen bitartean.
Hain zuzen ere, bakardadea da oposiziogilearen etsai handienetako bat. Beti esaten dudan bezala, hura besarkatzen ikasi behar da, baina isolatu gabe. Azkenean, hainbeste ordu bakarrik pasatzen dituzunean, oso erraza da arazorik txikiena handi iruditzea eta, ondorioz, kontzentrazioa galtzea.
Hala eta guztiz ere, nire unerik zailena aukeratu beharko banu, notariotzetako lehen azterketako suspentsoa izango litzateke. 11 hilabeteko ikasketarekin aurkeztu banintzen ere, eta gai-zerrendari 4 buelta eman banizkion ere, eta jakinda ez nindoala presioarekin, oso kolpe gogorra izan zen. Ordu osoa iraun nuen, baina ezin izan nuen gainditu. Zalantza asko sorrarazi zizkidan, neure buruari jartzen nion eskakizunagatik, eta laguntza psikologikoa bilatu nuen. Zorionez, esan dezaket erabaki egokia izan zela, zulotik indartuta ateratzeko aukera eman zidana.
Lehenengo Cangas de Onisen eta orain Sabiñanigon. Zer alde aipagarri aurkitu dituzu bi plaza horien artean?
Egunerokoan eta praktika juridikoan, desberdintasun nagusia da Sabiñanigon Aragoiko foru zuzenbidea aplikatzen dela. Berezitasunak ditu zuzenbide zibil erkideari dagokionez, Cangas de Onis-en aplikatzen ez diren zenbait figura juridiko baititu, hala nola testamentu mankomunatua, Aragoiko fiduzia, besteak beste, zuzenbide zibil erkidea aplikatu beharrean.
Gainera, Sabiñanigo bulego “hiritarragoa” da, banaketa horizontaleko etxebizitzen gaineko eragiketak nagusitzen baitira, dagozkien hipoteka eta herentziekin. Landa-eremua (hau da, lur-sailetako operazioak, zatiketak, batzeak, gehiegizko hedadurak, etab.), berriz, Cangas de Onís-en baino txikiagoa da. Izan ere, Cangas de Onís-en errutinaren zatirik handiena hartzen zuen. Horregatik, bulegoen funtzionamendua desberdina izaten da, nahiz eta lana konplexua eta polita izan bi kasuetan, bakoitzaren berezitasunekin.
Lekuei dagokienez, oso atseginak dira biak. Cangas, hiri tituluduna, Covadongako aintzirak bezalako paraje ikusgarriz inguratuta dago, eta hondartza ere gertu du. Sabiñanigok, berriz, mendia du, Formigal-Panticosa eta Ordesa bezalako parke naturalak. Oso pozik nago bietan bizitzeaz — eta bizi izanaz —.
Zure ustez, une egokia da Zuzenbidean graduatzen direnentzat enplegu publikoko plazen oposizioa egiteko?
Erantzuna, labur-labur esateko, baiezko biribila da. Zortea eta ohorea izan dut Deustuko Unibertsitateak antolatzen dituen enplegu publikorako ateak zabaltzeko azken hiru jardunaldietara joateko eta, nire oposizioan ez ezik, beste asko ere ados daude oposizioa egiteko une egokia dela esatean.
Arrazoi nagusia hau da: langile publiko askok erretiroa hartuko dute datozen urteetan, betiere erretiroa hartzeko urtea igotzen ez bada. Gure kasuan, erregistroen oposizioan, hurrengo deialdietan plaza kopurua handitzeko aukera ere planteatu da, eta hori gertatu da notariotzen kasuan ere. Gainera, oposiziogileen kopurua jaisten ari da; gaur egun, lanpostu batean berehala lanean hastea da garrantzizkoa. Lehen aipatu dudan bezala, oposizioa egitea oso zorrotza da eta ideiak oso argi izatea eskatzen du.
Hala ere, animo eta saiatu! Estatistikaren ikuspegitik, oso une ona da eta, gainera, prozesuak oso ezagutza-maila baliotsua eskuratzeko aukera ematen du.
Etorkizunerako onena opa dizugu eta zenbaki honetan parte hartzeagatik eskerrak eman nahi dizkizugu. Amaitzeko, zer oroitzapen dituzu Deustuko Unibertsitateko ikasgeletan izan zineneko garaiaz?
Unibertsitatean pentsatzen dudan bakoitzean, oso oroitzapen onak etortzen zaizkit burura. Etapa hori, arrazoi askorengatik, ez da ahazten.
Hasiera gogorra izan daiteke, ikastetxearekin alderatuta oso aldaketa handia dakarrelako. Txikitan beti pentsatzen da unibertsitatea oso gauza serioa dela. Eta hala izan zen, nire kasuan. Lehenengo mailan suspentso batzuk izan nituen, eta horiek ateratzea lortu nuen, eskakizun-maila zein zen jabetzeko balio izan zidaten. Zorionez, ondo ikasi nuen lezioa.
Bereziki gogoan ditut azterketen aurreko hilabeteak, liburutegian ematen nituen orduak, etxean kontzentratzen ez nintzelako… edo pandemiagatik etxetik egin behar izan nuen azken lauhilekoa… oroitzapen ezabaezinak dira.
Arlo akademikotik kanpo, etapa honetan ezagutzen dituzun pertsonak dira eraman ditudan beste opari handietako bat. Lagun handiak egin nituen, gaur egun ere mantentzen ditudanak eta asko pozten naiz horretaz.
Ondorio gisa, atzera begiratzen dudanean, bere garaian unibertsitatean sartu zen pertsona eta atera zena nolakoa zen pentsatzen dut. Etapa horrek asko lagundu zidan heltzen, bai maila pertsonalean, bai akademikoan, eta oso eskertuta nago bizi izanaz.
