Lan-merkatu gero eta malguagoan, gero eta gehiago dira jarduera-modu desberdinak bateratuta ibilbide profesionalak dituzten pertsonak. Norberaren konturako lanera igarotzea ez da soilik enpresa bat sortzea, baizik eta, kasu askotan, garapen profesionalaren bilakaera naturalaren parte bat.
Oihane Eguigurenek, enpresa pribatuan esperientzia izan ondoren, etapa berri bati ekin dio bere kontura lan egiteko. Aldaketa horri eta prozesuko ikaskuntzei buruz eta gaur egun bere bide profesionala eraikitzeak zer esan nahi duen azalduko digu.
Oihane, kontaiguzu labur-labur zure orain arteko ibilbide profesionala eta zerk bultzatu zintuen zeure kontura lan egitera.
DUn Pedagogia amaitu ondoren, ez nuen oso argi zein arlotan espezializatu, eta arautu gabeko irakaskuntzaren arloko beka baten bidez esperientzia bat izan ondoren, enpresa mundura hurbiltzea erabaki nuen, korporazioen mundura. Erakundeek nola funtzionatzen zuten jakiteko gogoa nuen eta, horregatik, Giza Baliabideen Zuzendaritzako eta Kudeaketako Masterra egitea erabaki nuen.
Big Four batean praktikak egiten esperientzia labur bat izan ondoren, Antolaketa eta Pertsonen arloko aholkularitza enpresa txiki eta tokiko batean sartu nintzen eta han eman ditut 22 urte baino gehiago. Han, pertsona eta profesional moduan garatu naiz.
Ez dago norberaren konturako lana planteatzera eraman ninduen gertaera zehatzik, pixkanaka espazio gehiago hartzen ari zen sentimendu gisa bizi izan nuen. Ez zaudela egon behar duzun lekuan esaten dizun barne ahots moduko bat da; iritsi behar duen unean iristen da, bizi zikloaren aldaketa bat bezala.
Aspaldian barruan ontzen ari zinen erabakia izan zen ala modu naturalagoan sortu zen, zure esperientzia profesionaletik abiatuta?
Nire kasuan, bitxia da, amak beti bere kontura lan egin duelako, bere negozio propioa izan zuelako eta etxean beti errepikatu izan den mezua hau izan delako: “besteren konturako lana egonkorragoa da, enpresek segurtasun handiagoa eskaintzen dute, autonomoa izatea oso estresagarria da, kezka asko ematen ditu, etab.”
Beraz, ez nion neure buruari inoiz horrelako irteera profesionalik planteatu, ez zen nik proaktiboki bilatzen nuen alternatiba bat edo egin behar nuela argi nuen bidea.
Nik neuk, urrats hau ematea, nire ibilbide profesionalaren barruan eboluzio natural gisa bizi izan dut, esan bezala, beste leku batetik gehiago eskaini nezakeela sentitzen nuen, metatutako esperientziarekin eta garatutako gaitasunekin egiteko modu desberdin, lerrokatuago eta koherenteago bati forma eman ahal niola.
Eta nolabait sentitzen dut nire ama omentzeko modu bat dela, 70eko hamarkadatik emakume borrokalaria eta ekimena izan duena, eta horrek are gehiago harrotzen eta bultzatzen nau.
Nola egokitzen da etapa berri hau zure orain arteko ibilbide profesionalaren barruan?
Esan bezala, niretzat oso urrats naturala da nire ibilbidearen barruan. Hala ere, iaztik goraka doan jarduera baten aldeko apustua egitea erabaki nuen, Coachingaren aldekoa, hain zuzen. Esparru horretan ICFren (International Coaching Federation) akreditazioa lortu nuen, eta horretan esperientzia handiagoa garatu nahi nuke, profesionalei beren hazkunde pertsonalean eta garapen profesionalean lagundu ahal izateko. Une honetan, Taldeen Coach izateko prestatzen ari naiz, talde naturalei ere beren errendimendua hobetzeko gaitasunak garatzen laguntzeko. Esparru hori izugarri gustatzen zait, eta orain arte erakunde eta pertsonen aholkulari gisa egin dudan ibilbidearekin ezin hobeto egokitzen dela sentitzen dut.
Nire kasuan, neure proiektu propioa hasteak ez dakar nire aurreko ibilbidearekin hausteko moduko aldaketarik; aitzitik, prestakuntza eta ziurtagiri berrien bidez osatzen ari naiz, hura aberasteko eta gaitasun handiagoa izan dezakedala sentitzen dudan lekura bideratzeko, eta nire helburu profesionalarekin lerrokatuago sentitzeko.
Nola definituko zenuke zure jarduera gaur egun? Zer proiektu edo bezero-mota duzu buruan etapa berri honetan?
Nire proiektua abian jartzen ari naizen une hauetan, nire zerbitzu-portfolioari forma ematen ari naiz. Hausnarketa, lanketa eta kontraste handia eskatzen duen hasierako fasean nago. Hala ere, eta lehen esan dudan bezala, nire jarduera ez da funtsean aldatuko, erakundeei, taldeei eta pertsonei laguntzen jarraituko dut, hiru jarduera-zutabe nagusitatik: aholkularitza, coaching exekutiboa eta taldeena eta prestakuntza.
Etapa berri honetan, hiru esparru horietan proiektuak garatzen ari naiz, nire aurreko etapatik ezagutzen ninduten bezeroekin edo bezero berriekin, eta haiekin harreman berriak sortzen ari naiz.
Ez diot aterik ixten bezero tipologia bati, ezta sektore, enpresa tamaina edo bezero profesional edo partikular bati ere. Adibidez, coach gisa egin dudan akreditazioan bezero partikularrei lagundu diet, eta hori berria izan da niretzat, beti enpresa bezeroei edo bezero profesionalei bideratutako lana egin dudalako, eta oso pozgarria izan da ikustea pertsona horiek lortu nahi zituzten helburuak lortu dituztela eta pertsonalki eta profesionalki hazteko aukera ematen dieten ikaskuntzak lortu dituztela.
Zure aurreko etaparekin alderatuta, zer da autonomoago lan egiteko modu honek gehien ematen dizuna?
Lan egiteko modu honetan asegarriena eskaintzen dizun askatasuna da. Bizitzan gauza guztiek bezala, norberaren kontura lan egiteak bere alde ona eta ez hain atsegina ditu, eta badakit lan eredu honek ere zailtasunak dakartzala. Hala ere, neure buruaren nagusi izateak nire denbora nahi dudan bezala kudeatzeko aukera ematen dit, gehien motibatzen nauen horretan ahalegina eginez. Erabat autonomoa naiz fokua jartzeko eta nire denbora nahi ditudan jardueretan inbertitzeko, eta hori, enpresan lan eginez, oso zaila da.
Freelance gisa lan egiteko eredu honetan aurkitzen dudan beste abantaila handi bat bizitza pertsonala bizitza profesionalarekin uztartzeko eskaintzen duen erraztasunarekin dago lotuta. Ez dago ordutegi finkorik eta, nire kasuan, ezta espazio finkorik ere; beraz, malgutasuna erabatekoa da, eta hori asko baloratzen dut familiaren ikuspegitik.
Gainera, nire garapen profesionalera eta pertsonalera bideratutako prestakuntza jarduerak, birziklatzeak eta ekintzak bezeroekin egindako proiektuekin eta ekintza “produktiboagoekin” uztartu ditzaket.
Lehen hilabete hauetan, zer izan da errazena eta zer izan da erronkarik handiena?
Nire kasuan, erronka handiena izan zen pausoa emateko erabakia hartzea eta hainbeste denboran lotura izan dudan enpresa uztea. Izan ere, oso erabaki zaila izan zen, hilabeteak behar izan ditut, eta nire bizitzako alderdi asko birplanteatzera eraman nau, eremu profesionaletik harago.
Badakit datozen hilabeteetan erronka eta desafio berriei aurre egin beharko diedala, deserosoak egingo zaizkidala eta nire erosotasun eremutik aterako nautela, baina behin pausoa emanda, konfiantzaz sentitzen naiz etorri behar duenari aurre egiteko.
Bestalde, deigarria egin zait zein erraza eta, batez ere, arina den autonomo gisa alta emateko prozesu osoa administrazio-mailan izapidetzea, eta zein erraztasun eskaintzen dituen administrazio publikoak proiektuaren lehen fase hauetan, adibidez, finantzazio-mailan eta proiektu berrietarako laguntzetan.
Atzera begiratuz gero, zer laguntza mota etorriko zitzaizun ondo urrats hori emateko prozesuan? Unibertsitateak hemen zereginen bat izan dezakeela uste duzu?
Jakina, horrelako prozesuetan laguntzea ezinbestekoa dela uste dut. Horregatik, aholkularitza bat egitea erabaki dut, garatu nahi dudan arloan esperientzia handia duen profesional batekin. Lagunduta egoteak segurtasun handia eskaintzen du prozesu honetan, eta, nire ustez, aldaketa bihotzez egiteaz gain, buruz ere egiten laguntzen du.
Bestalde, garrantzitsua da konfiantzazko profesionalez inguratzea, espezializazio-arloetan adituak direnekin. Pertsona batek proiektu berri bat hasten duenean badaki bere jardueraren berri, baina norbere kontura lan egiteak, nire kasuan, ezagutza batzuetan erabat ezjakina naizela erakutsi dit: kontabilitate kudeaketa, IT, marketina…
Amaitzeko, zer esango zenioke jarduera profesionala bere kontura garatzeko asmoa duen norbaiti?
Ene… Hau bai zaila!
Lehenik eta behin, uste dut prozesu honetan garrantzitsuena pausoa eman aurretik gertatzen dena dela, erabakia hartzera bideratzen zaituen aurretiazko hausnarketa. Nire kasuan, hausnarketako, deserosotasuneko, zalantzazko, galderaz beteko, segurtasunik gabeko hilabeteak izan ziren. Eta ildo horretan, nire aholkua izango litzateke norbere buruari entzutea, eta beti leial izatea sentitzen duzunarekin, nahiz eta kurtsia dirudien, bihotzak esaten dizunari entzutea.
Bestalde, nire kasuan, nire ingurukoen babesa ere oso garrantzitsua izan da. Asko laguntzen du zure ikuspegia, kezkak, ilusioak eta beldurrak ondo ezagutzen zaituzten pertsonekin partekatzeak, eta ideia horien inguruan eztabaidatzeak, ikertzeak eta sakontzeak ziur lagunduko dizula argiago ikusten.
Galdeketa azkarra:
- Une garrantzitsu bat zure ibilbide profesionalean: Enpresa uzteko urratsa ematea, bertan 22 urte eman ondoren.
- Etapa berri honetan gehien baloratzen duzuna: Autokudeaketarako gaitasuna eta malgutasuna.
- Hazten lagundu dizun erronka: Nire Coach ziurtagiria lortzea.
- Lehenago jasotzea gustatuko litzaizukeen aholku bat: «Beldur bazara, egin ezazu beldurrez».
- Hitz bat zure egungo une profesionala definitzeko: Ilusioa.
